Spójna nawigacja

Co oznacza to kryterium

Powtarzane mechanizmy nawigacji na wielu stronach jednego zbioru zachowują kolejność względem siebie, chyba że zmianę zainicjuje użytkownik. Można dodać podmenu albo usunąć niepotrzebną pozycję, jeśli wspólne elementy nie zamieniają się miejscami. Samo otwarcie kolejnej strony nie jest prośbą o przestawienie menu.

Dobór potrzeb wynika z opisanych barier:

Nie przypisano automatycznie słuchu, rozróżniania barw ani motoryki. Oględziny AI i drzewo nie są badaniem doświadczenia tych grup.

Przykłady błędów i poprawek

Pracownia ma rzeczywisty zbiór WWW: odrębne odpowiedzi HTTP i treści dla Startu, Zamówień, Kontaktu oraz Szczegółów. Syntetyczne P-104 oznacza dwa kubki do odbioru; to własna demonstracja, nie znalezisko w aplikacji klienta. Good i bad zachowują nazwy, cele i treść. Różni je automatyczne sortowanie menu według aktywnej strony.

Problem: bad zaczyna Start → Zamówienia → Kontakt, lecz po zwykłym wejściu w Zamówienia ustawia Zamówienia → Start → Kontakt. Para Start/Zamówienia odwraca relację w DOM i prezentacji. Skutek: zapamiętana pozycja prowadzi do innego celu, użytkownik ponownie szuka nawigacji. Poprawka: wspólny model zachowuje Start → Zamówienia → Kontakt na każdej stronie, bez sortowania według aktywnego celu.

Dodatkowy link bez zamiany wspólnych pozycji

Control dodaje „Szczegóły P-104” między Zamówieniami i Kontaktem. Kliknięcie otwiera „P-104: dwa kubki. Zabierz numer zamówienia.” Kontakt nadal prowadzi do adresu i syntetycznego e-maila. Na Starcie dodatkowa pozycja znika. Przesunięcie Kontaktu i treści w dół nie odwraca wspólnych par; porównanie bezwzględnych indeksów lub ramek dawałoby fałszywy alarm.

Mobilna analogia dobrej praktyki

Flutter/Cupertino pokazuje tę samą różnicę porządku wewnątrz jednego programu. Good zachowuje kolejność, bad ją przestawia. Nie jest to normatywny FAIL WCAG2ICT 3.2.3: widoki jednej aplikacji nie tworzą przez to zbioru programów. XCTest potwierdza zwykłe tapnięcia i odczyt natywnych kontrolek; nie kwalifikuje zbioru ani nie potwierdza VoiceOver.

Kiedy obowiązuje i gdzie są wyjątki

WWW wymaga rzeczywistych stron jednego zbioru: wspólnego celu i autora/grupy/organizacji. W tej demonstracji są odrębne odpowiedzi HTTP dla /home.html, /orders.html, /contact.html i /details.html, różne URI oraz treści wspólnej Pracowni. Panele przy jednym URI same nie dowodzą zbioru. Różne wersje językowe mogą tworzyć osobne zbiory; nie utożsamiaj dowolnych stron jednej domeny ze wspólnym zbiorem.

„Względna” oznacza porządek wspólnych elementów, bez wymogu identycznych współrzędnych i liczby pozycji. Oceniaj prezentację wizualną oraz porządek źródłowy. Układ responsywny, dłuższy nagłówek lub dodane podmenu mogą przesunąć elementy bez naruszenia. Podmiana kolejności wyłącznie CSS nie naprawia niespójnego źródła.

Wyjątek obejmuje rzeczywistą zmianę zainicjowaną przez użytkownika, np. preferencję kolejności, świadome przestawienie lub adaptacyjny user agent. Kliknięcie Zamówienia prosi o stronę zamówień, nie o przestawienie menu. W kontrolnym wariancie nie korzystamy z tego wyjątku: dodatkowy link zachowuje porządek wspólnych pozycji. Ustawienia reorder/adaptive UA są opisane, lecz NOT-RUN.

G61 jest techniką wystarczającą, pomocniczą: porównuje powtarzane komponenty względem siebie oraz linki/odwołania wewnątrz nawigacji; dopuszcza wstawienia i usunięcia. Opisane stałe komponenty WWW to marka → nawigacja → treść → narzędzia; callbacki wariantu/resetu są narzędziami researchu poza menu. F66 opisuje domyślną zmianę porządku linków na co najmniej dwóch stronach, z uwzględnieniem podnawigacji. Materiały pomocnicze nie zastępują normy ani nie stanowią danych o częstości usterek.

PDF14 (nagłówki/stopki) i PDF17 (numeracja stron) są w Understanding wskazówkami dodatkowymi. Mogą pomagać orientacji, lecz nie dowodzą kolejności linków między dokumentami; tych technik nie wykonano. W katalogu ACT sprawdzonym 2026-10-04 brak reguły dla 3.2.3. Formalny silnik ACT: NOT-RUN; własny checker nie staje się ACT.

Platformy

Ocena AI z 2026-10-04. Stan zastosowania, podstawa i test to osobne informacje; tabela nie rozstrzyga obowiązków prawnych. Nie oceniano EN 301 549 i nie przeniesiono jej wyłączeń do WCAG2ICT.

WCAG2ICT jest wskazówką interpretacyjną. Zbiór programów wymaga wspólnego celu/autora, wspólnej dystrybucji, niezależnego uruchamiania/używania i wzajemnego przechodzenia między wszystkimi członkami stałą metodą. Takie zbiory są bardzo rzadkie. Zbiór dokumentów ma wspólny cel/autora, wspólną publikację i wzajemne odniesienia; samo późniejsze zebranie plików nie wystarcza. Powtarzanie wewnątrz pojedynczego programu lub dokumentu pozostaje dobrą praktyką, nie normatywnym FAIL 3.2.3 za brak zbioru.

Rozwiązania w technologiach

Wspólny uporządkowany model i jeden komponent nawigacji zapobiegają przypadkowemu sortowaniu według aktywnej strony. W natywnych fragmentach poniżej chodzi o dobrą praktykę wewnątrz aplikacji; w rzeczywistym zbiorze programów trzeba dodatkowo zapewnić działające przejścia między programami. Sam fragment wewnętrznego menu nie tworzy takiego zbioru. Callback open musi otwierać właściwą treść, bez zmiany listy.

import 'package:flutter/cupertino.dart';

Widget workshopNavigation(void Function(String) open) {
  const items = [('home', 'Start'), ('orders', 'Zamówienia'),
                 ('contact', 'Kontakt')];
  return Column(children: [
    for (final item in items)
      CupertinoButton(onPressed: () => open(item.$1), child: Text(item.$2)),
  ]);
}

import SwiftUI

struct WorkshopNavigation: View {
    let open: (String) -> Void
    private let items = ["home", "orders", "contact"]
    private let labels = ["home": "Start", "orders": "Zamówienia", "contact": "Kontakt"]
    var body: some View {
        VStack {
            ForEach(items, id: \.self) { id in
                Button(labels[id]!) { open(id) }
            }
        }
    }
}

import androidx.compose.foundation.layout.Column
import androidx.compose.material3.Text
import androidx.compose.material3.TextButton
import androidx.compose.runtime.Composable

@Composable
fun WorkshopNavigation(open: (String) -> Unit) {
    val items = listOf("home" to "Start", "orders" to "Zamówienia", "contact" to "Kontakt")
    Column {
        items.forEach { (id, label) ->
            TextButton(onClick = { open(id) }) { Text(label) }
        }
    }
}

import { Pressable, Text, View } from 'react-native';
const items = [
  { id: 'home', label: 'Start' },
  { id: 'orders', label: 'Zamówienia' },
  { id: 'contact', label: 'Kontakt' },
];
export function WorkshopNavigation({ open }: { open: (id: string) => void }) {
  return (
    <View>
      {items.map((item) => (
        <Pressable
          key={item.id}
          accessibilityRole="button"
          onPress={() => open(item.id)}
          style={{ padding: 16 }}
        >
          <Text>{item.label}</Text>
        </Pressable>
      ))}
    </View>
  );
}

<nav aria-label="Pracownia">
  <ul>
    <li><a href="home.html">Start</a></li>
    <li><a href="orders.html">Zamówienia</a></li>
    <li><a href="contact.html">Kontakt</a></li>
  </ul>
</nav>
<style>
  nav ul {
    display: flex;
    flex-direction: column;
    gap: 8px;
  }
</style>

Jak sprawdzić

1. Wyznacz zbiór i powtarzane mechanizmy; zanotuj autora, cel i URI, a poza WWW sprawdź właściwą definicję zbioru. Brak tego kontekstu oznacza niewystarczające dane.
2. Otwórz Start, zapisz aktualną prezentację, kolejność źródła/odczytu i cele. Zwykłym linkiem przejdź do Zamówień, potem Kontaktu i wróć. Sprawdź faktyczne treści, nie tylko nazwę aktywnej pozycji.
3. Dopasuj wspólne elementy według celu i znaczenia. Porównaj pary „A przed B” w źródle oraz prezentacji. Uwzględnij dodatkowe/usunięte podmenu i preferencje użytkownika; nie porównuj samych absolutnych indeksów lub pikseli.
4. W demonstracji użyj Zmień wariant: good → bad → control → good. Control: otwórz szczegóły. Reset wraca do początkowego good i Start. Nieznana trasa/variant daje good.
5. Oczekiwane dla WWW: good i control zachowują wspólną kolejność; bad ujawnia odwrócenie Start/Zamówienia po zwykłym wejściu. Dla iOS oczekiwany jest taki sam pomiar analogii, bez normatywnej kwalifikacji FAIL.

Obserwacje w surowych odczytach iOS i WWW zawierają faktyczne etykiety, kolejność, ramki i treści. XCTest odczytuje publiczny typ elementu, label, hittability i frame; nie eksportuje modelu Dart. CUA odczytuje DOM/AX, URI i geometrie; pasywny JS rejestruje isTrusted, nie ustawia nawigacji. Oczekiwania i nazwy wariantów nie są wejściem zaślepionego walidatora.

Wyniki źródłowych prób — 2026-10-04

Flutter 3.44.9 / Dart 3.12.2, Xcode 27.0 / SDK 27.0, iPhone 17 Simulator / runtime iOS 26.5. Ramka aplikacji 402 × 874 pt, PNG 1206 × 2622 px. Nie zmieniano ustawień OS; jasny wygląd nie dowodzi całego zestawu ustawień dostępności. WWW: 1280 × 720 CSS px / DPR 1 i JPEG 1280 × 720; wersja silnika nieustalona.

Każda próba iOS miała odrębny driver, bundle ID i marker, z manifestami źródeł, buildów oraz instalacji. Produkt pozostawał ten sam. V1 FAIL wynikał z odczytu UInt rawValue jako Int; V2 FAIL z rzutowania CGFloat na Double. Poprawki dotyczyły wyłącznie drivera; V3 PASS obejmował działające cele, fallback, cykl i reset. Wtórny pusty suite „0 tests passed” po crashu V2 nie zalicza testu.

Pierwszy checker również FAIL: porównywał UUID ścieżki kontenera drivera. Xcode ponownie instalował driver pod inną ścieżką przy identycznych pełnych manifestach plików. Końcowy checker porównuje treść i hashe; obie ścieżki pozostały w dowodach, bez nowej sesji UI po uzasadnionym PASS.

Weryfikacja i ograniczenia

Deterministyczne porównanie par wymaga wcześniej ustalonego zbioru, odpowiadających celów i kontekstu zmiany. Checker opisanej demonstracji zna trasy i oczekiwania; sprawdza zachowane odczyty oraz integralność, nie uruchamia AT ani niezależnego walidatora. Obserwacje zapisano przed asercjami. Pasywny JS rejestrował isTrusted, nie ustawiał nawigacji; XCTest odczytywał natywny typ, etykietę, hittability i frame, bez eksportowania modelu Dart.

Drzewo przybliża kolejność odczytu, lecz nie potwierdza wypowiedzi ani przechodzenia VoiceOver. Obraz nie dowodzi DOM, działania celu, preferencji użytkownika lub granic zbioru. Różne nazwy albo URI mogą oznaczać ten sam cel, a te same nazwy — inne cele. Dopasowanie wyłącznie po indeksie jest niewystarczające. CSS, responsywność, ukryte menu, dodatkowe albo usunięte pozycje oraz różne role użytkownika wymagają kontekstu. Brak danych lub niewykrycie inwersji nie daje PASS kryterium.

Przegląd człowieka oraz zaślepiony walidator pozostają NOT-RUN. Nie wykonano AT, fizycznego iPhone’a, Androida, innych frameworków i desktop native, zbioru programów, dokumentów, kiosku ani stron webowych w telefonie. Powiększenie, ciemny motyw, duży tekst, orientacja, preferencje reorder i adaptacyjny user agent również NOT-RUN. Brak tych prób nie wyłącza platform. Nie przygotowano filmu ani audio; sekwencja trwałych stanów nie jest pomiarem animacji lub czasu.

Jak sprawdza Clearship

Clearship zbiera dowody wspólnej nawigacji w stanach odczytanych przez przejście P0: nazwy pozycji, ich kolejność i stany po dotknięciu. Deterministyczna metoda set-evidence-1 wskazuje człowiekowi pozycje przestawione i występujące tylko na części stron. Wstawienie dodatkowej pozycji nie musi odwracać wspólnej kolejności.

Wynik zawsze wymaga człowieka. Kandydat na zbiór powstaje ze stanów jednego tytułu; metoda nie kwalifikuje normatywnego zbioru stron lub programów, nie wychodzi poza własną aplikację i nie potwierdza funkcji każdego celu. Ekrany jednej aplikacji nie stają się zbiorem programów tylko dlatego, że mają wspólne menu. Kwalifikację zbioru, preferencje użytkownika i ocenę znaczenia rozstrzyga człowiek.

Tryb zbierania dowodów z 8 października 2026 r. na Androidzie i z 9 października na iOS wskazał po 7/8 przypadków: Flutter 4/4, natywna aplikacja 3/4. To liczby wskazań do oceny, bez progu skuteczności i bez pomiaru kontrolnego. Natywna bieżąca pozycja może wypaść z porównania, gdy P0 dotknęło jej tylko na własnej stronie bez zmiany stanu. Bez obserwacji po dotknięciu w tym samym widoku pakiet może zawierać jedną stronę; brak kandydata nie potwierdza zgodności. Rzeczywiste AT i treść WWW pozostają poza potwierdzonym wykonaniem tej metody.

Powiązane kryteria

• 1.3.2
  Zrozumiała kolejność

  Kolejność treści przekazuje znaczenie wewnątrz strony.

• 2.4.3
  Kolejność fokusu

  Kolejność fokusu opisuje porządek obsługi.

• 2.4.5
  Wiele sposobów odnalezienia strony

  Wiele sposobów dotyczy znalezienia strony w zbiorze.

• 3.2.4
  Spójna identyfikacja

  Spójna identyfikacja dotyczy nazw tych samych funkcji.

• 3.2.6
  Spójna pomoc

  Spójna pomoc dotyczy położenia pomocy względem treści.