Ponowne wprowadzanie danych

Co oznacza to kryterium

W tej samej czynności nie każ użytkownikowi przepisywać danych, które już podał lub które wcześniej pokazał mu system. Uzupełnij je w kolejnym wymaganym polu, udostępnij do wyboru albo usuń zbędne pytanie. Ponowne wejście może mieć uzasadnienie w niezbędności, bezpieczeństwie treści lub rzeczywistej utracie ważności informacji.

Nie przypisujemy automatycznie barw, słuchu ani wszystkich potrzeb wzrokowych. Dostępność przycisku i pola dla technologii asystującej trzeba oceniać osobno.

Przykłady błędów i poprawek

Odbiór w Pracowni ma dwa kroki. Contact zaczyna się od wpisania ola@example.com; drugi krok wymaga tego samego kontaktu. Reference najpierw pokazuje przydzielony P-104, a potem żąda tego numeru. Wartości są syntetyczne, operacje lokalne, walidacja bada tylko niepusty wpis.

Good/bad mają te same dane, etykiety, kroki i walidację. Różnicę stanowi przeniesienie wcześniejszej informacji. Ukryte dane w DOM nie są dostępnym wyborem.

Informacja przekazana przez system

P-104 nie był wpisem użytkownika. Po Dalej good przenosi go do pola i przyjmuje zapis bez przepisywania; bad, select i control mają analogiczne obserwacje w historii źródła.

Edycja, powrót i granica procesu

Edycja w drugim kroku zostaje po Wstecz/Dalej, jeśli źródło się nie zmieniło. Zmiana kontaktu w pierwszym kroku uzupełnia nowe źródło w good, a w pozostałych wariantach czyści drugie pole; select pokazuje nowe źródło i pozwala go użyć. Zmiana wariantu czyści proces, reset przywraca początkowy wariant trasy, nieznana para wraca do contact/good. Nie są to alternatywy spełnienia badanego warunku.

Kiedy obowiązuje i gdzie są wyjątki

Proces to ciąg działań koniecznych do zakończenia jednej aktywności. W naszym przykładzie podanie kontaktu lub odczyt przydzielonego numeru, przejście i zapis potwierdzenia należą do jednego odbioru. Zmiana widoku, etykiety pola lub dostawcy kroku nie wystarcza, by uznać czynność za nowy proces. Nie wymagamy zachowania danych po zamknięciu sesji czy odejściu z procesu i późniejszym powrocie.

Wymaganie jest alternatywą: uzupełnienie albo wybór. Można też usunąć zbędne pytanie. Wybór może przybrać formę przycisku, listy, pola „te same dane” lub zaznaczenia i skopiowania tekstu znajdującego się na tej samej stronie. Dane mogą być w rozwijanym bloku; nie trzeba automatycznie wypełniać każdego pola. Sama pamięć przeglądarki, autocomplete czy menedżer haseł nie zapewniają, że treść udostępnia wcześniejszą wartość w procesie.

Wyjątków nie uruchomiono w demonstracji: e-mail i P-104 pozostają ważne; nie ma procesu bezpieczeństwa ani gry pamięciowej. Przy informacji wprowadzonej inną metodą, np. załączonym CV, nie należy automatycznie traktować późniejszych pól tekstowych jako odtworzenia tego samego wejścia. To granica interpretacji Understanding, nie czwarty wyjątek dopisany do normatywnej listy.

Nie każda zgodność tekstu oznacza tożsamość informacji: adres nadawcy i adres innego odbiorcy mogą być różnymi danymi. Potwierdzenie e-maila dla ograniczenia literówek samo nie dowodzi bezpieczeństwa lub niezbędności. Własny scenariusz świadomie żąda tego samego kontaktu. W przypadku błędu innego pola zachowaj nadal ważne informacje, zamiast wymuszać cały formularz od początku; sam opis błędu bada 3.3.1.

Kryterium nie ustanawia odrębnego wyjątku dla danych osobowych. Ponowne użycie trzeba połączyć z ochroną danych; nasz przykład używa pamięci procesu, nie trwałego magazynu. Nie wyświetlaj danych innej osoby ani innego procesu tylko po to, by uzupełnić pole.

Techniki i błędy

G221 jest techniką wystarczającą dostarczania wcześniejszych danych: zarówno wpisanych, jak i wygenerowanych przez system. Sprawdzenie obejmuje rozpoznanie powtórzenia w procesie oraz udostępnienie wartości w późniejszym kroku. Przejrzana wersja techniki ma aktualizację 2026-03-09. Technika jest pomocnicza; nie trzeba implementować dokładnie jednego z jej przykładów.

Understanding i Quick Reference nie podają obecnie oznaczonego numerem F błędu dla 3.3.7; nie wymyślamy takiego identyfikatora. Pominięcie drugiego żądania jest także wskazanym rozwiązaniem, opisanym jako potencjalna przyszła technika, bez nadanego ID. Wariant bad to nasze odtworzenie normatywnego warunku, bez danych o częstości takiej usterki.

Platformy

Warunek: w ramach tej samej aktywności wymagane są informacje już wpisane przez użytkownika lub przekazane mu przez system. W poniższej tabeli „dotyczy warunkowo” odnosi się do tego warunku i wyjątków, a nie do dostępności testu. Ocena AI 2026-10-04; wszystkie wiersze pozostają draftem interpretacji.

WCAG2ICT jest wskazówką interpretacyjną, nie normą zgodności ani rozstrzygnięciem obowiązku prawnego. W hybrydzie rozdzielić część WWW i natywną. Opisany wariant control nie uruchamia warunku ponownego wejścia: uwagi są nową informacją. Nie wyłącza to kryterium dla całej platformy.

Rozwiązania w technologiach

Wspólny kontrakt: previousEmail pochodzi z wcześniejszego kroku tego samego procesu. Nie jest kontem innej osoby ani domyślną stałą produktu. Poniższe fragmenty pokazują wybór wartości; automatyczne uzupełnienie w demonstracji wykonuje się przy przejściu, a nie przy każdym renderze, żeby nie usuwać ręcznych zmian. Stan i jego czas życia należą do właściciela procesu.

import 'package:flutter/cupertino.dart';

Widget reuseEmail(String previousEmail, TextEditingController current) =>
  Column(crossAxisAlignment: CrossAxisAlignment.start, children: [
    const Text('Adres e-mail (wymagane)'),
    Semantics(label: 'Adres e-mail (wymagane)',
      child: CupertinoTextField(controller: current)),
    Text('Wcześniejsze dane: $previousEmail'),
    CupertinoButton(onPressed: () => current.text = previousEmail,
      child: const Text('Użyj wcześniejszych danych')),
  ]);

import SwiftUI

struct ReuseEmail: View {
    let previousEmail: String
    @Binding var current: String
    var body: some View {
        VStack(alignment: .leading) {
            Text("Adres e-mail (wymagane)")
            TextField("Adres e-mail (wymagane)", text: $current)
            Text("Wcześniejsze dane: \(previousEmail)")
            Button("Użyj wcześniejszych danych") { current = previousEmail }
        }
    }
}

import androidx.compose.foundation.layout.Column
import androidx.compose.material3.Button
import androidx.compose.material3.OutlinedTextField
import androidx.compose.material3.Text
import androidx.compose.runtime.Composable

@Composable
fun ReuseEmail(previousEmail: String, current: String, onChange: (String) -> Unit) {
    Column {
        OutlinedTextField(value = current, onValueChange = onChange,
            label = { Text("Adres e-mail (wymagane)") })
        Text("Wcześniejsze dane: $previousEmail")
        Button(onClick = { onChange(previousEmail) }) {
            Text("Użyj wcześniejszych danych")
        }
    }
}

import React from 'react';
import { Button, Text, TextInput, View } from 'react-native';

type Props = {
  previousEmail: string;
  current: string;
  onChange: (v: string) => void;
};
export function ReuseEmail({ previousEmail, current, onChange }: Props) {
  return (
    <View>
      <Text>Adres e-mail (wymagane)</Text>
      <TextInput
        value={current}
        onChangeText={onChange}
        accessibilityLabel="Adres e-mail (wymagane)"
      />
      <Text>Wcześniejsze dane: {previousEmail}</Text>
      <Button
        title="Użyj wcześniejszych danych"
        onPress={() => onChange(previousEmail)}
      />
    </View>
  );
}

Fragmenty SwiftUI, Compose i React Native są edukacyjne i nie były kompilowane ani uruchamiane. Przegląd API nie potwierdza dostępności sterowania ani odczytu przez AT.

Jak sprawdzić

1. Zdefiniuj aktywność i jej początek/koniec. Zanotuj informacje wpisane przez użytkownika i przekazane mu, w tym identyfikatory wygenerowane w procesie.
2. Przejdź rzeczywistą drogą do późniejszego żądania. Ustal, czy potrzebna jest ta sama informacja, a nie inne dane z podobną etykietą. Zweryfikuj ewentualną niezbędność, bezpieczeństwo lub utratę ważności.
3. Bez dodatkowego wpisania sprawdź wartość pola lub działający wybór wcześniejszych danych w tym kroku. Wyłącz zależność wniosku od pamięci/autofill przeglądarki. W naszej demonstracji pola mają autocomplete="off", a działanie potwierdzają odczyty i kod przeniesienia.
4. W contact wpisz ola@example.com, Dalej i Zapisz. Oczekiwane good: drugi krok wypełniony i zapisany; bad: pusty, odrzucony bez kolejnego wejścia; select: pusty, ale działający przycisk uzupełnia i pozwala zapisać. Control przyjmuje puste nowe uwagi.
5. W reference zacznij od pokazanego P-104; nie wpisuj go w kroku 1. Oczekiwane wyniki analogiczne. To test informacji przekazanej, nie tylko wpisanej.
6. Zmień wartość w kroku 2, przejdź Wstecz/Dalej; powinna zostać zachowana, jeśli źródło się nie zmieniło. Sprawdź też zmianę źródła, błąd wejścia oraz reset, żeby nie pomylić ponownego użycia z nieaktualną stałą lub danymi innego procesu.

Pierwotna próba i późniejsze iOS

Obie części źródła mają datę 2026-10-04; wcześniejsze NOT-RUN nie opisuje aktualnego braku wykonania.

Ponowienie: iPhone 17 / iOS 26.5 Simulator, Flutter 3.44.9 / Dart 3.12.2, Xcode 27.0 / SDK 27.0, macOS 27.0. Odczyt light/content size large; 402×874 pt, PNG 1206×2622. Nie naprawiano usług ani nie restartowano hosta. Przyczyna dawnej przeszkody pozostaje nieustalona: PASS nie dowodzi jej naprawy.

Weryfikacja i ograniczenia

Rzeczywiste wejścia i odczyty potwierdzają mechanikę własnej fixture. Kadry są sekwencyjne, nie atomowe; obraz sam nie dowodzi historii lub skutku wyboru. Puste pole daje fałszywy alarm dla select/control; podobny tekst może oznaczać inną osobę lub cel. DOM może przechowywać ukryte dane, a samo Wstecz i zapamiętanie wartości nie udostępnia jej w wymaganym kroku. AI ocenia znaczenie i wyjątki, bez zatwierdzenia człowieka. Oczekiwania i nazwy wariantów nie należą do wejścia przyszłego zaślepionego walidatora.

Jak sprawdza Clearship

Deterministyczny redundant-entry-auth-1 śledzi w P0 kroki formularza lub przejścia do przodu przy tym samym tytule ekranu. Łączy wcześniejsze pola i tekst „nazwa: wartość” z nowym polem przez frazę nazwy, cel wejścia lub rodzinę podpowiedzi autouzupełniania. Wskazuje puste pole wymagające tej samej informacji, jeżeli krok nie ma innej kontrolki poza wysłaniem i powrotem.

Wybór danych, wskazówka wyjątku, nowa informacja i znaczenie poza regułami idą do człowieka. Zmiana tytułu może przerwać śledzenie; przypadkowy dodatkowy przycisk może ukryć usterkę. Metoda nie sprawdza skuteczności wyboru, wszystkich dostawców, dowolnej równoważności znaczenia ani treści webowej.

Kontrolne próby Androida z 8 października i iOS z 9 października 2026 r.: 4/6 usterek, 0/20 fałszywych alarmów na każdej platformie, below-threshold. Próg nie został spełniony, więc brak znalezisk nie uprawnia do wyniku „nie znaleziono w zbadanym zakresie”. Nowszy pomiar produktu nie zmienia daty źródłowego researchu; jego udana demonstracja nie podnosi skuteczności detektora.

Powiązane kryteria

• 3.3.1
  Identyfikacja błędu

  Opis błędu nie przywraca wcześniejszych ważnych danych.

• 3.3.2
  Etykiety lub instrukcje

  Cel i format pola nie usuwają powtórnego żądania.

• 1.3.5
  Określenie przeznaczenia pola

  Identyfikacja celu wspiera autofill, lecz nie zastępuje ponownego użycia przez treść.

• 3.3.8
  Dostępne uwierzytelnianie — minimum

  Pomoc w uwierzytelnianiu nie zastępuje udostępnienia danych w jednym procesie.

• 3.3.9
  Dostępne uwierzytelnianie — rozszerzone

  AAA uwierzytelniania ma inną granicę wyjątków; nie nakazuje pamięci między sesjami.

  Artykuł nie jest jeszcze dostępny.