Anulowanie operacji wskaźnika

Co oznacza to kryterium

Przypadkowe dotknięcie przycisku nie powinno od razu wywoływać trwałego skutku. Zwykła akcja może czekać na zwolnienie, a rozpoczęte przenoszenie można anulować lub cofnąć po jego zakończeniu na zwolnieniu. Chwilowy podgląd może działać już podczas naciśnięcia, jeśli zwolnienie odwraca wszystkie jego skutki; wykonanie wymagające samego momentu naciśnięcia ma odrębny wyjątek niezbędności.

Przykłady błędów i poprawek

Pracownia, zamówienie #1042, ul. Przykładowa 10. „Potwierdź odbiór” zwiększa lokalny licznik. Good używa CupertinoButton.onPressed: przyłożenie i przytrzymanie nie potwierdzają; odsunięcie o 120 pt i zwolnienie poza celem pozostawiają licznik 0. Naciśnięcie i zwolnienie w środku potwierdza jeden raz, po odebranym up.

Potwierdzenie już przy kontakcie

Bad różni się od good tylko momentem podpięcia _confirmed++: wykona go Listener.onPointerDown, a onPressed pozostaje bez skutku. Wygląd, cel i dane są wspólne. Po wyjściu z celu licznik już wynosi 1; up go nie odwraca. Potwierdzenie nie jest emulacją klawisza ani funkcją wymagającą momentu kontaktu; brak abort/undo w badanym przepływie. To własne odtworzenie bariery F101, zamierzony FAIL badanego warunku, przy PASS testu odtworzenia.

Surowy screenshot bad z finalnego XCTest. Para good/bad przedstawia ten sam przebieg wejścia; ledger bad zapisuje commit pomiędzy down i up. „Przywróć dane przykładu” jest narzędziem odtwarzania poza badaną funkcją, bez odpowiednika w rzeczywistym odbiorze; nie zaliczać go jako produkcyjnego undo. Bad nie usuwa i nie wysyła rzeczywistych danych. Ocena wariantu fixture nie jest oceną zgodności całego harnessu z jego ustawieniami.

Rozpoczęcie przeciągania z możliwością cofnięcia — opisowy przypadek

Na down podnosisz kartę odbioru, ruch pokazuje proponowaną kolejność, up zatwierdza położenie. Jeśli up poza dozwolonym obszarem odtwarza poprzednią kolejność, masz abort; alternatywnie przycisk „Cofnij zmianę” po drop odtwarza stan. Sama dekoracja cofnięcia bez przywrócenia danych nie wystarcza. To edukacyjny przykład drugiej alternatywy, NOT-RUN; test przycisku nie sprawdza mechanizmu drag-and-drop ani historii undo.

Kontrola: podgląd na down z odwróceniem na up

Control pokazuje syntetyczny kod 4821 podczas przytrzymania i ukrywa go na każdym up, także poza celem. Nie zwiększa licznika ani nie zapisuje innych danych. Ledger pokazuje down → preview-open (true) → up → preview-close (false). Spełniona jest alternatywa Up Reversal, choć używa down; to nie jest „nie dotyczy kryterium”. Na systemowe cancel również ukrywa kod — ta ostatnia droga ma tylko hostowy test syntetyczny.

Kiedy obowiązuje i gdzie są wyjątki

Jeden wskaźnik oznacza jednoczesne wskazywanie jednego punktu: mysz, pojedynczy palec lub pióro. Obejmuje także podwójne kliknięcie, przeciąganie i swipe jednym palcem; nie sprowadza się do pojedynczego tap. Down to rozpoczęcie naciśnięcia/kontaktu, up to jego zwolnienie. Systemowe cancel jest odrębnym zdarzeniem przerwania, nie synonimem up.

Emulacja klawisza klawiatury lub klawiatury numerycznej jest uznana za niezbędną w uwadze kryterium. Instrument wymagający precyzyjnego momentu nacisku ilustruje możliwe uzasadnienie; nie każde urządzenie z cyframi jest automatycznie emulacją klawiatury. Wyjątek nie nakłada undo, choć cofanie bywa dobrą praktyką. Tych przypadków nie uruchamiano.

W przypadku długiego naciśnięcia sprawdź rzeczywisty skutek, zakończenie i drogę odzyskania stanu. Samo opóźnienie nie daje automatycznego wyjątku. Wskazówka „przesuń poza cel przed zwolnieniem” jest prostą i przewidywalną implementacją anulowania zwykłego przycisku; nie zastępuje rozpatrzenia wszystkich czterech alternatyw.

G212 wspiera użycie standardowej aktywacji kontrolek zamiast dodawania skutku do down. G210 dotyczy anulowania drag-and-drop. F101 opisuje naciśnięcie wywołujące akcję bez odpowiednich mechanizmów i niezbędności; wykrycie samego handlera down jest jedynie kandydatem do inspekcji. Materiały pomocnicze nie zmieniają koniunkcji „zakończenie na up i abort lub undo” w normatywnym punkcie ani nie dowodzą częstości błędów.

Platformy

Ocena AI z 2026-10-03, do przeglądu człowieka. WCAG 2.2 Recommendation z 2024-12-12 jest podstawą kontekstu webowego; WCAG2ICT Group Note z 2025-12-11 jest informacyjną interpretacją poza WWW, nie nową normą. Wszystkie poniższe wiersze wskazują 2.5.2.

WCAG2ICT odróżnia działania aplikacji od sterowania platformą bazową/technologią asystującą. Oprogramowanie platformowe także odpowiada za własne akcje, lecz nie za akcje warstwy poniżej. Uwagi dopuszczają niezbędne funkcje wybudzenia ze stanu oszczędzania energii. Nie przenosić tego wyjątku na zwykłe „Potwierdź odbiór”. Hybrydę rozpatrywać oddzielnie jako WWW i część natywną.

Osobna, sprawdzona podstawa EN 301 549 V3.2.1 (2021-03): web — 9.2.5.2, document — 10.2.5.2 / tabela 10.10, mobile i desktop oraz software kiosku — 11.2.5.2 / tabela 11.9. Stan: dotyczy warunkowo, przy funkcjach jednego wskaźnika w odpowiednim zakresie WWW/dokumentu/UI software; adaptacja uwag w tabelach. Odpowiednik istnieje także dla dokumentów. Załącznik C.11.2.5.2 wymienia dodatkowo wsparcie co najmniej jednej technologii asystującej jako warunek procedury badania; nie kopiujemy go do WCAG2ICT ani do ogólnego wyłączenia całej platformy. Nie oceniano innej wersji EN ani obowiązku prawnego.

Wykonanie: tylko Flutter/Cupertino na iOS Simulator i hostowe zdarzenia syntetyczne. Pozostałe środowiska mają przegląd zastosowania/API, bez uruchomienia. Brak testu nie oznacza braku zastosowania.

Rozwiązania w technologiach

Najmniejsza poprawka zwykłego przycisku: użyj standardowej aktywacji i usuń trwały skutek z początku naciśnięcia. Sprawdź przerwanie i zwolnienie poza celem w użytym frameworku/wersji; nazwa callbacku nie jest samodzielnym dowodem.

import androidx.compose.runtime.Composable
import androidx.compose.material3.Button
import androidx.compose.material3.Text

@Composable
fun ConfirmPickup(confirm: () -> Unit) {
    Button(onClick = confirm) { Text("Potwierdź odbiór") }
}

import SwiftUI

struct ConfirmPickup: View {
    let confirm: () -> Void
    var body: some View {
        Button("Potwierdź odbiór", action: confirm)
    }
}

import 'package:flutter/cupertino.dart';

Widget confirmPickup(VoidCallback confirm) => CupertinoButton(
  onPressed: confirm,
  child: const Text('Potwierdź odbiór'),
);

import { Pressable, Text } from 'react-native';

export function ConfirmPickup({ confirm }: { confirm: () => void }) {
  return (
    <Pressable
      accessibilityRole="button"
      onPress={confirm}
      style={{ padding: 16, backgroundColor: '#15201C' }}
    >
      <Text style={{ color: '#F4F1E8' }}>Potwierdź odbiór</Text>
    </Pressable>
  );
}

Jak sprawdzić

1. Dla każdej funkcji pojedynczego punktu ustal skutek, moment jego rozpoczęcia/zakończenia i właściwą alternatywę. Rozróżnij feedback, podgląd, zapis danych i efekt zewnętrzny.
2. Przyłóż wskaźnik i bez up obserwuj stan. Potem zwolnij w celu. W good oczekuj 0 podczas down i 1 dopiero po up; w bad już po down będzie 1. Porządek ledgeru ma potwierdzać tę różnicę.
3. Po resecie przyłóż do celu, przytrzymaj, odsuń o 120 pt, zwolnij. Good: 0; bad: 1. Sprawdź odebrany punkt i lokalne położenie up poza kontrolką oraz rzeczywisty stan, nie samą animację przycisku.
4. W control przytrzymanie ma otworzyć podgląd, up zarówno w środku, jak poza celem ma go ukryć; wszystkie trwałe skutki mają pozostać zerowe. Systemowe przerwanie zbadaj osobno. Cancel hosta nie potwierdza obsługi przerwania na fizycznym iPhonie.
5. Dla drag-and-drop sprawdź zakończenie na up oraz co najmniej jedną faktyczną drogę abort/undo. Dla wyjątku essential zapisz uzasadnienie i oceń alternatywy; nie przyznawaj go na podstawie nazwy kontrolki.
6. W produkcyjnej aplikacji sprawdź wszystkie funkcje i rzeczywisty stan danych/backendu. Zwykły przycisk na up nie dowodzi zachowania innych kontrolek, nie gwarantuje także dostępności klawiaturą lub czytnikiem.

Weryfikacja i ograniczenia

Materiał źródłowy zachowuje wyniki finalnej próby, środowisko, czasy i hashe. Adekwatnym dowodem są żądania XCTest i odebrane zdarzenia z zapisanym stanem funkcji; PNG daje kontekst. Film/audio nie powstały: nie są potrzebne do ustalenia kolejności zdarzeń i skutków. Nie deklarujemy pomiaru ruchu lub czasu kontaktu na podstawie ekranów.

Finalna próba 2026-10-03 01:42:44–01:44:32 CEST (próbki UTC 2026-10-02 23:42:44–23:44:32). Dedykowany iPhone 17 Simulator, iOS 26.5, UDID 1EBF874A-4981-4C31-A744-72A53238C827, 402 × 874 pt / 1206 × 2622 px, jasny wygląd i content size large. Xcode 27.0 (27A266a), SDK iOS Simulator 27.0. Flutter 3.44.9 / Dart 3.12.2; widoczne 09:41 jest ustawieniem paska, nie czasem wykonania.

Pierwszy build drivera ujawnił nieobsługiwaną nazwę funkcji zapisu CGRect; zastąpiono ją tablicą liczb i powtórzono build oraz pełny XCTest. Wstępne logi błędu zachowano w materiale źródłowym; assety pochodzą wyłącznie z finalnego wykonania. Wspólne main/keyboard mają nową trasę; wcześniejsze metadane nadal identyfikują historyczne buildy. Nie zmieniono starszych mediów ani testów.

Odczyty state, tree i PNG są sekwencyjne. UTC zapisano przed pobraniem stanu; to nie moment ekspozycji obrazu. receivedUs jest monotonicznym zegarem obserwatora aplikacji, eventUs zegarem wejścia, a ProcessInfo.systemUptime otacza żądanie w procesie XCTest. Nie synchronizowano tych zegarów; porządek seq i stany przed/po dowodzą momentu wykonania w aplikacji, nie opóźnienia fizycznego dotyku.

Listener obserwuje wyłącznie badaną kontrolkę. W good loguje wejście bez wywołania akcji, commit pochodzi ze standardowego onPressed; w bad oraz control te same handlery wykonują celowo odrębne funkcje i jawnie zapisują efekt. Snapshoty po akcji nie są niezależnym odczytem backendu, bo własna fixture nie ma backendu. XCTest wysyła wejście systemową automatyzacją do uruchomionej aplikacji; nie wywołuje callbacku bezpośrednio. To syntetyzowane wejście Simulatora, a nie fizyczny palec. Próba hostowa jest inną symulacją.

Granice oceny

Brak wykrycia down nie dowodzi jego nieużywania. Sam handler down nie oznacza FAIL: może służyć obserwacji, chwilowemu podglądowi, rozpoczęciu odwracalnej operacji albo niezbędnej funkcji. Etykiety good/bad/control, manifest oczekiwań i JSON obserwatora mają pozostać poza wejściem niezależnego walidatora. To materiał edukacyjny/regresyjny, nie niezależny benchmark.

Fizyczny iPhone/dotyk, mysz, pióro, VoiceOver, Switch Control, FKA i klawiatura tego ekranu NOT-RUN. Przerwanie PointerCancelEvent jest sprawdzone tylko hostowo; nie odtworzono systemowego przerwania aktywnego kontaktu na iOS Simulatorze. Drag-and-drop z undo i emulacja klawiatury/essential to przypadki opisowe NOT-RUN, poza wykonaną demonstracją. Fragmentów Compose/SwiftUI/RN nie kompilowano ani nie uruchamiano; to jawny zakres edukacyjny, nie obowiązek rozszerzenia tej sesji. Nie wymaga się testu czytnika do dowodu momentu wykonania tej bezpośredniej funkcji wskaźnikowej.

Jak sprawdza Clearship

Clearship naciska kontrolkę, wychodzi poza rzeczywisty obszar celu i zwalnia wskaźnik. Porównuje drzewo i przejście ekranu przed oraz po wejściu. Android sprawdza także anulowanie kontaktu, co pomaga odróżnić trwały skutek naciśnięcia od zakończenia po zwolnieniu. Sama kontrolka „Cofnij” nie dowodzi przywrócenia danych.

Metoda spełniła próg Androida w pomiarach 8 października 2026 r.; iOS w pomiarze 9 października pozostaje poniżej progu i wymaga człowieka. Przebieg bada najwyżej trzy kontrolki z akcją od góry widocznego ekranu, bez przewijania i bez odczytu podczas przytrzymania. iOS nie zapewnia anulowania kontaktu; cofnięcie, odwrócenie i niezbędność wymagają dodatkowej oceny. Skutki backendu lub dźwięku bez zmiany drzewa, przeciąganie i niezbadane cele nie są potwierdzone. Osobnej treści webowej nie oceniamy pełnym modelem tego kryterium.

Powiązane kryteria

• 2.5.1
  Gesty wskazujące

  Alternatywa dla gestu nie dowodzi prawidłowego momentu wykonania.

• 2.1.1
  Klawiatura

  Poprawny tap nie potwierdza działania klawiaturą.

• 2.5.7
  Przeciąganie

  Alternatywa bez przeciągania pozostaje osobnym wymaganiem.

• 3.3.4
  Zapobieganie błędom — zobowiązania prawne, finanse i dane

  Ochrona przed błędami szczególnych operacji nie wynika z samego abort lub undo.